.
Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Zasady pomocy publicznej dla inwestorów zagranicznych

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Piotr Sajdak | 2015-12-23 08:29:46
turcja

Zasady pomocy publicznej dla inwestorów zagranicznych

Zasady pomocy publicznej dla inwestorów zagranicznych

1. Zasady ogólne

Zgodnie ze standardami międzynarodowymi turecki reżim zachęt dla inwestorów zagranicznych opiera się na rozwiązanich ukierunkowanych na wspieranie inwestycji generalnie oraz rozwoju regionalnego, wzrostu zatrudnienia, poprawy ochrony środowiska i stymulowania postępu technicznego w szczególności. Jego istotą są zwolnienia podatkowe, parapodatkowe oraz alokacje działek pod inwestycje uzależnione od charakteru inwestycji, jej lokalizacji oraz skali. W ograniczonym zakresie przyznawane są także preferencyjne kredyty inwestycyjne oraz subsydiowane są ich oprocentowania. Polityka pomocy publicznej zorientowana jest na wsparcie o charakterze horyzontalnym poprzez promocję tworzenia specjalnych stref aktywności ekonomiczno-inwestycyjnej.

2. Podstawowe uregulowania

Kluczowe przepisy w zakresie regionalnej pomocy publicznej zawiera ustawa nr 5084 z 6 lutego 2004 r. (uzupełniona ustawą nr 5350 z dnia 12 maja 2005 r.) w sprawie promocji inwestycji i zatrudnienia. Obejmują one w szczególności następujące zagadnienia:

  • Ustanowienie- pod kątem określania progów interwencji publicznej- podziału terytorialnego kraju na 3 kategorie: regiony rozwinięte (głównie aglomeracje miejskie w zachodniej i południowej części Turcji oraz Ankara), obszary priorytetowego wsparcia o poziomie dochodu per capita poniżej1500 USD- t.j. wg stanu na 2001 r.- wschodnie i północne regiony kraju, w sumie 54 obszarów- oraz pozostałe regiony
  • Wyznaczenie minimalnych poziomów inwestycji w środki trwałe podlegających wsparciu- 200 tys. TL na obszarach priorytetowych i 400 tys. TL w pozostałych regionach
  • Wspieranie w regionach rozwiniętych wyłącznie nowych inwestycji o szczególnym znaczeniu gospodarczym i wartości powyżej 50 mln USD (głównie branże usług edukacyjnych i turystycznych, rekreacyjnych oraz wysokiej technologii)
  • Zwolnienia w zakresie PIT, CIT, opłat celnych, odprowadzeń na fundusze celowe i podatku VAT na importowane maszyny i urządzenia, a ponadto zwolnienia z podatku od wynagrodzeń pracowników i finansowane z budżetu państwa redukcje składek na ubezpieczenia społeczne (w odniesieniu do płatności ponoszonych przez pracodawcę i kalkulowanych w stosunku do płacy mninimalnej) pod warunkiem zwiększenia zatrudnienia o conajmniej 20%
  • Koniecznośc utrzymania objętych wsparciem importowanych środków trwałych przez 5 lat, a lokalnie zakupionych- przez 2 lata
  • Maksymalną 40%- intensywność pomocy publicznej przy zwolnieniach w zakresie PIT i CIT. Koszty kwalifikowane obejmują m.in. dobra związane z działalnością B&R
  • Możliwość przenoszenia na kolejne lata zwolnień w zakresie PIT i CIT niewykorzystanych z powodu niskiej skali dochodów podlegających opodatkowaniu. Przenoszone zwolnienia są indeksowane, chroniąc beneficjenta przed skutkami inflacji/dewaluacji
  • Możliwość alokacji bezpłatnych działek inwestycyjnych dla inwestycji, które stworzyły conajmniej 30 nowych miejsc pracy i efektywnie funkcjonujących conajmniej 5 lat na 4 obszarach wsparcia priorytetowego- Samsun, Karabuk, Zonguldak, Kinkkale, por. rys. 1
  • Procedurę uzyskiwania tzw. certyfikatów zachęt inwestycyjnych w Podsekretariacie ds. Skarbu przy Premierze Turcji (odpowiedzialnym za politykę w zakresie BIZ), uprawniających do korzystania z powyższych instrumentów (standardowe dokumenty dołączane do wniosków o przyznanie certyfikatu to m.in. zaświadczenia o transerach bankowych na poczet inwestycji, faktury pro forma na zakup maszyn i urządzeń, licencje, wyciąg z lokalnego rejestru handlowego)
  • Procedurę rozliczenia zakończonej inwestycji w Podsekretariacie ds. Skarbu lub w lokalnych Izbach Przemysłowych (Handlowo-Przemysłowych)
  • Zwrot bezprawnie uzyskanej pomocy publicznej.

3. Pomoc dla MSP

W ramach utworzonego w tureckim Banku Centralnym Funduszu Zachęt Inwestycyjnych przedsiębiorcy, zwłaszcza MSP, dokonujący nowych inwestycji mogą ubiegać się o preferencyjne kredyty w wysokości od 20% do 60% kosztów inwestycji- przy spłacie w okresie od 2 do 4 lat w zależności od obszaru jej lokalizacji i wielkośći przedsiębiorcy, a także- zredukowane o 5 p.p.stawki ich oprocentowań. Przeznaczenie kredytów obejmuje zarówno zakup środkow trwałych, jak i działalność operacyjną. Kredyty ukierunkowane są na realizację priorytetów inwestycyjnych wyznaczonych przez turecką Komisję Naukowo-Techniczną (TUBITAK), projektów B&R i środowiskowych oraz podejmowanie inwestycji w technoparkach.

MSP zatrudniające od 1-150 pracowników mogą uzyskać ponadto ‘miękkie’ wsparcie ze strony Agencji Rozwoju Małych i Średnich Przedsiębiorców (KOSGEB) na usługi doradcze, B&R, e-business, wspólne użytkowanie maszyn i urządzeń, szkolenie pracowników, podróże biznesowe za granicę, udział w imprezach promocyjnych za granicą na poziomie narodowym i indywidualnym, uczestnictwo w targach krajowych, akcje promocyjne produktów, przygotowanie do podjęcia działalności gospodarczej, zatrudnianie wykwalifikowanej kadry, software, patenty i wzory przemysłowe, opracowanie planów instrastrukturalnych.

4. Technoparki

Do istotnych instrumentów wsparcia zaliczyć należy ponadto ustawę nr 4691 z czerwca 2001 r. w sprawie tworzenia tzw. stref postępu techologicznego (technoparków), ukierunkowanych na wspieranie przedsiębiorstw innowacyjnych lub wysokiej technologii, komercjalizację wynikow B&R względnie przyciąganie BIZ, a zarazem zorientowanych na integrację aktywności akademickiej, ekonomicznej i socjalnej w regionach ich lokalizacji.

Inwestujący w technoparkach zwolnieni są z CIT i PIT (dla personelu B&R) na okres od 5 do 10 lat (maksymalnie do 31 grudnia 2013 r.), korzystają z subsydiowanych w 20%-50% stawek za energię, zwolnień z podatku od nieruchomości, podatków komunalnych (ścieki), a ponadto z pełnych zwolnień celnych. Ustawa stypuluje, iż darowizny w ramach aktywności sponsorskiej w technoparkach mogą być odprowadzane od podatku CIT i PIT. Przewiduje się także możliwość sfinansowania części kosztów związanych z nabyciem gruntu, budową infrastruktury oraz pomieszczeń administracyjnych przez tureckie Ministerstwo Przemysłu i Handlu, które sprawuje równiez generalny nadzór nad technoparkami. Aktualnie funkcjonuje 15 technoparków, 8 jest tworzonych[1].

5. Zorganizowane strefy przemysłowe

Pokrewne mechanizmy wsparcia wprowadza ustawa nr 4562 z 12 kwietnia 2000 r. w sprawie tworzenia tzw. zorganizowanych stref przemysłowych, mająca na celu wspieranie restrukturyzacji przemyslu, urbanizacji kraju, wdrażania ICT, a ponadto promowanie transferu technologii do MSP. Zalety ZSP sprowadzają się do dostępu do wysokiej jakości infrastruktury, niskich kosztów pracy i generalnych zwolnień podatkowych nakreślonych ustawą nr 5084 o promocji inwestycji i zatrudnienia (do 31 grudnia 2008 r.). Dotychczas w poszczególnych regionach geograficznych Turcji ustanowiono 93 strefy o powierzchni całkowitej ok. 21 tys. ha, a 151 stref o powierzchni ok. 20 tys. ha jest tworzonych. Generalny nadzór nad strefami sprawuje Ministerstwo Przemysłu i Handlu.

Wariantowe rozwiązanie w stosunku do ZSP definiuje ustawa z 19 stycznia 2002 r. w sprawie zasad tworzenia decyzją Rady Ministrów indywidualnych stref przemysłowych na bazie inwestycji o wysokiej wartości (powyżej 75mln TL) w sektorze najnowszych technologii. Dotychczas takich stref nie powołano

6. Strefy wolnocłowe

Wysoce efektywnym intrumentem wsparcia, dyskontującym położenie geograficzne Turcji, jest ustawa nr 3218 z dnia 15 czerwca 1985 r. w sprawie stref wolnocłowych w poszczególnych regionach geograficznych kraju, w szczególności na jego 4 wybrzeżach morskich.

W sumie w Turcji istnieje 20 stref wolnocłowych:

Priorytetową przesłanką tworzenia stref jest wspieranie produkcji i usług o charakterze proeskportowym, stymulowanie napływu kapitału zagranicznego i transferu najnowszych technologii. Transakcje w ramach i między tureckimi SW nie są objęte VAT i specjalnym podatkiem konsumpcyjnym. Przedsiębiorcy w strefach korzystają ze 100% zwolnienia podatku CIT. Płace zatrudnianych pracowników nie podlegają PIT w firmach eksportujących co najmniej 85% wartości- na bazie FOB- swojej produkcji w strefie. Import z krajów trzecich do SW dokonywany jest w trybie wolnocłowym (zwolniony jest też z innych opłat importowych). Eksport towarów z SW do Turcji czy krajów UE również nie podlega opłatom celnym (unia celna UE-Turcja). SW traktowane są jako podmioty o charakterze eksterytorialnym dla celów poboru opłat celnych. SW gwarantują swobodny transfer zysków zarówno za granicę jak i do Turcji. Towary mogą pozostawać w strefie na nieograniczony okres. SW generują łącznie obroty w wysokości ponad 20 mld USD rocznie.

7. Uwagi:

 

 

[1] Ważniejsze technoparki w Turcji: Ankara Cyberpark, Ari Teknokent (Stambuł), Eskisehir TDF, GOSB Teknopark (Kocaeli), Hacettepe University TDZ (Ankara), Izmir TDZ, Kocaeli University TDF, Middle East Technical University TDF (Ankara), Selçuk University (Konya) TDF, TÜBITAK Marmara Research Center TDZ (Kocaeli), Yildiz Technical University TDZ (Stambuł)