.
Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Regulacje związane z zatrudnianiem cudzoziemców w Turcji

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Piotr Sajdak | 2015-12-23 08:31:59
turcja

Regulacje związane z zatrudnianiem cudzoziemców w Turcji

Regulacje związane z zatrudnianiem cudzoziemców w Turcji

1. Podstawowe uregulowania

Dostęp obcokrajowców do tureckiego rynku pracy regulowany jest przepisami ustawy nr 4817 z dnia 27 lutego 2003 r. o pozwoleniach na pracę dla cudzoziemców[1], która stypuluje, iż obcokrajowcy zainteresowani podjęciem pracy w Turcji zobowiązani są do uprzedniego uzyskania pozwolenia na pracę, wydawanego przez Ministerstwo Pracy i Zabezpieczeń Społecznych (MPiZS)[2]. Zgodnie z przepisami art. 5 ww. ustawy pozwolenie wydawane jest na czas określony do 1 roku po weryfikacji regionalnych uwarunkowań ekonomicznych oraz sytuacji na rynku pracy. Pozwolenie może być przedłużone do 3 lat i następnie do 6 lat pod określonymi warunkami- w szczególności przy zatrudnieniu u tego samego pracodawcy i w tym samym zawodzie. Z kolei w trybie art. 6 ustawy pozwolenie na czas nieokreślony- niezależnie od lokalnej sytuacji gospodarczej i na rynku pracy oraz bez obostrzeń co do miejsca zatrudnienia i wykonywania tego samego zawodu- wydawane jest cudzoziemcom przebywającym w Turcji legalnie i nieprzerwanie co najmniej 8 lat lub zatrudnionych co najmniej 6 lat.

Małżonka i dzieci cudzoziemca uzyskują tytuł do pozwolenia na pracę po 5-letnim nieprzerwanym pobycie w Turcji.

Wg art. 7 ustawy zgoda na samozatrudnienie wydawana jest cudzoziemcom przebywającym legalnie i nieprzerwanie w Turcji co najmniej 5 lat.

Szereg wyjątków od przewidzianych ustawą czasokresów dopuszcza przepis art. 8 ustawy w odniesieniu zwłaszcza do obywateli państw członkowskich UE i ich rodzin, małżonków obywateli tureckich, absolwentów tureckich szkół i uczelni, naukowców, sportowców oraz personelu kluczowego zatrudnianego przy realizacji przetargów instytucji sektora publicznego oraz w podmiotach inwestorów zagranicznych w Turcji (firmach, przedstawicielstwach, oddziałach). W tym ostatnim przypadku definicję inwestycji zagranicznej oraz personelu kluczowego doprecyzowuje Rozporządzenie Ministerstwa Pracy i Zabezpieczeń Socjalnych wydane na podstawie delegacji w art. 23 przedmiotowej ustawy oraz w art. 3 ustawy nr 4875 o bezpośrednich inwestycjach zagranicznych (http://www.csgb.gov.tr/csgbPortal/ShowDoc/WLP+Repository/yabancilar/dokumanlar/ing_4817).

 

 

Wydawanie zgody na zatrudnianie cudzoziemców odbywa się w porozumieniu z właściwymi ministerstwami oraz instytucjami kształcenia zawodowego i zrzeszeniami branżowymi. Procedura przy pozwoleniach na pracę w spółkach z udziałem kapitału zagranicznego utworzonych na podstawie ustawy nr 4875 z dnia 5 czerwca 2003 r. w sprawie bezpośrednich inwestycji zagranicznych przewiduje konsultacje z Podsekretariatem Skarbu przy Premierze Turcji (art. 23). Ściśle przestrzegana jest przy tym zasada wzajemności w zakresie zatrudniania obywateli tureckich w krajach trzecich.

 

2. Restrykcje w zakresie zatrudnienia cudzoziemców

Niezależnie od zobowiązań międzynarodowych i bilateralnych Turcji oraz w oparciu o zasadę wzajemności ograniczenia na czas określony wobec wydawania pozwoleń na zatrudnienie cudzoziemców mogą być uzasadnione koniunkturą na lokalnym rynku pracy, a odmowy wobec zatrudniania cudzoziemców możliwe są w powołaniu na względy ekonomiczne, ochrony stanowisk pracy obywateli tureckich, bezpieczeństwa państwa, porządku, interesu i zdrowia publicznego oraz etyczne.

Ustawa nie ingeruje w przepisy związane z wykonywaniem regulowanych w Turcji zawodów (art. 13), co w praktyce implikuje wykluczenie dostępu cudzoziemców do szerokiego zakresu profesji w Turcji, gdyż częstokroć warunkiem ich wykonywania jest posiadanie obywatelstwa tureckiego, znajomości j. tureckiego, dyplomów tureckich szkół zawodowych lub uczelni wyższych oraz przynależności do tureckich stowarzyszeń zawodowych. Dotyczy to w szczególności:

  • zawodów medycznych- pielęgniarek (ustawa nr 6283 o wykonywaniu zawodu pielęgniarki)[3], lekarzy i stomatologów (ustawa nr 1219 o wykonywaniu zawodu lekarza medycyny i stomatologa), weterynarzy (ustawa nr 6343 o wykonywaniu zawodu weterynarza, ustawa nr 3285 ws. zdrowia i nadzoru zwierząt, ustawa nr 4631 ws. hodowli zwierząt), aptekarzy (ustawa nr 6197 o aptekarzach i aptekarstwie)
  • notariuszy
  • niezależnych księgowych
  • zawodów w lotnictwie cywilnym i transporcie drogowym
  • prawników (ustawa nr 1136 o wykonywaniu zawodu prawnika)

3. Tryb składania wniosków o pozwolenie na pracę

Cudzoziemcy posiadający zezwolenie na pobyt w Turcji (residence permit)- z dowolnego powodu poza szkoleniem- na okres co najmniej 6 miesięcy, mogą w tym czasie ubiegać się o pozwolenie na pracę w MPiZS. Natomiast wnioski o pozwolenie na pracę składane zza granicy powinny być kierowane do tureckich przedstawicielstw konsularnych. Po uzyskaniu pozwolenia na pracę należy wystąpić o wizę uprawniającą do podjęcia pracy, a po wjeździe do Turcji- o zezwolenie na pobyt ze strony Ministerstwa Spraw Wewnętrznych[4].

Oczekiwanie na decyzje ws. pozwolenie na pracę wynosi średnio 90 dni.

4. Dokumenty wymagane przy wnioskach o pozwolenie na pracę (w j. tureckim)

4.1. Dokumenty wymagane przy aplikacjach ze strony osób fizycznych:

  • wniosek o pozwolenie na pracę adresowany do MPiZS
  • wypełniony formularz aplikacyjny (w 4 egz.) z aktualnym zdjęciem oraz podpisami zainteresowanego cudzoziemca i pracodawcy względnie w przypadku braku podpisu pracodawcy- z podpisaną przez niego umową o pracę lub promesą zatrudnienia (w oryginale lub poświadczonej kopii). Pracodawca turecki koresponduje z MPiZS via internet.
  • uwierzytelniona notarialnie (przez notariusza w Turcji) kopia paszportu i jego tłumaczenia na j. turecki
  • uwierzytelniona notarialnie (przez notariusza w Turcji) kopia dyplomu i jego tłumaczenia na j. turecki
  • w przypadku wniosków składanych z terenu Turcji- zezwolenie na pobyt
  • wypełniony formularz CV.

4.2. Dokumenty wymagane przy aplikacjach osób prawnych

  • wniosek o pozwolenie na pracę adresowany do MPiZS
  • bilans lub oświadczenie o zyskach i stratach za ostatni rok poświadczone przez urząd skarbowy
  • dla zarejestrowanych w Turcji spółek z udziałem kapitału zagranicznego - oryginał lub poświadczona przez spółkę kopia wypisu z lokalnego rejestru handlowego zawierającego aktualne dane o kapitale spółki i jej strukturze własnościowej
  • dokumenty specyficzne, jak:

-certyfikat ekwiwalentości wykszatłcenia zawodowego i technicznego wydawany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej[5] dla samozozatrudnienia i m.in. nauczycieli

-certyfikat inwestycyjny Ministerstwa Kultury i Turystyki[6] dla personelu administracyjnego zatrudnianego w organizacjach turystycznych

-dokument poświadczający udzielenie zamówienia publicznego przez instytucję udzielającą

- w przypadku firm świadczących usługi inżynierskie, architektoniczne, budowlane i doradcze - wyciąg z listy płac potwierdzający zatrudnienie już tureckiego personelu eksperckiego oraz kopia kontraktu z cudzoziemcem.

5. Uwaga

Należy nadmienić, iż zakres harmonizacji ustawodawstwa tureckiego ze wspólnotowym acquis w dziedzinie swobody świadczenia usług oraz uznawania kwalifikacji zawodowych oceniany jest przez Komisję Europejska jako ograniczony[7].

 

 

[1] Ustawa weszła w życie 6 marca 2003 r. Jej tekst w j. angielskim dostępny jest na stronie Międzynarodowej Organizacji Pracy: http://www.ilo.org/public/english/region/eurpro/ankara/download/lawpermit.pdf.

[2] Na stronie MPiZS- http://www.yabancicalismaizni.gov.tr/english/default.html -dostępne są zarówno stosowne formularze aplikacyjne, jak i szczegółowe uregulowania w zakresie zatrudniania cudzoziemców (m.in. dot. wysokości sankcji pieniężnych dla tureckiego pracodawcy i zagranicznego pracobiorcy lub cudzoziemca świadczącego pracę niezależnie). W sytuacjach nadzwyczajnych- interes Turcji lub force majeure- możliwe jest uzyskania pozwolenia na pracę po jej podjęciu (por. art. 4 omawianej ustawy).

[3] Przepisy tureckie zastrzegają wykonywanie zawodu pielęgniarek dla kobiet.

[4] MSW- http://www.icisleri.gov.tr/_Icisleri/Web/Gozlem.aspx?sayfaNo=1

[5] MEN- http://www.meb.gov.tr/english/indexeng.htm.

[6] MKiT- http://www.kultur.gov.tr/TR/Default.aspx?F6E10F8892433CFFD52DD97CAAFACAC895DED00FF48EB145.

[7] Por. European Commission (2007), Screening report Turkey, Chapter 3- Right of establishment and freedom to provide services, 17 April 2007- http://www.avrupa.info.tr/Files/File/EU&TURKEY/ch-3.pdf.