Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Branże atrakcyjne dla polskich eksporterów

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Dorota Kazimierczak | 2015-06-16 11:21:04
turcja, handel, eksport, import, gospodarka

Sektory atrakcyjne dla polskich eksporterów to m.in. sektor rolno-spożywczy, motoryzacyjny, budownictwo czy branża energetyczna.

 

 

Sektor rolno-spożywczy

 

Prognoza rozwoju demograficznego, wzrost zamożności i poziomu konsumpcji, a także przenoszenie zachodniego modelu wzorców konsumpcyjnych wskazują na możliwość zwiększenia wydatków na żywność dobrej jakości i prefabrykowaną – m.in. na drób, wysokiej jakości mięso wołowe, baranie, kozie, produkty mleczne (sery jogurty, desery), żywność fast food, potrawy wstępnie przygotowane do spożycia, zdrową żywność, napoje energetyzujące, odżywki, zwłaszcza dla dzieci.

 

Motoryzacja

 

Z powodu gorszej jakości dróg lokalnych w Turcji, dużego natężenia ruchu, wypadków i paliwa niskiej jakości, na rynku tym widać duży popyt na części i akcesoria samochodowe ulegające szybkiemu zużyciu: m.in. hydraulikę, amortyzatory, elementy nadwozia, oświetlenie.

Szansą współpracy mogą być: opony, okładziny hamulcowe, skrzynie biegów, sprzęgła i urządzeń diagnostycznych. Postęp procesów dostosowawczych sprzyjać będzie rozwojowi popytu na zaawansowane technologie oraz sprzętu do diagnostyki i kontroli pojazdów.

 

Budownictwo

 

Prognozy dla rynku tureckiego zakładają duży wzrost budownictwa mieszkaniowego oraz inwestycji drogowych i energetycznych. Wobec dominacji krajów UE w imporcie materiałów wysokiej jakości oraz samowystarczalności Turcji w produkcji materiałów konwencjonalnych, polskie firmy mogą konkurować w dostawach i kooperacji w zakresie zaawansowanych jakościowo produktów. Chodzi m.in. o: wykładziny, panele, farby, pokrycia dachowe, akcesoria sanitarne, grzejniki, produkty z aluminium.

 

Urządzenia, aparatura, sprzęt medyczny

 

Zaawansowany technologicznie sprzęt medyczny Turcy sprowadzają głównie z USA, UE, Japonii oraz z Chin. Rodzimy przemysł pokrywa tylko ok. 15 proc. zapotrzebowania w tym zakresie. Polskie firmy mogłyby nawiązać współpracę handlowo-inwestycyjną oraz sprzedaż produktów jednorazowego użytku, sprzętu medycznego laboratoryjnego, radiologicznego, diagnostycznego, optycznego, szczepionek, systemów ratunkowych, sprzętu do intensywnej terapii, ortopedii, implantów i wyposażenia do rehabilitacji.

 

Kosmetyki, środki toaletowe i higieny osobistej

 

Prognozy i trendy demograficzne, uwarunkowania kulturowe oraz zmiana wzorców konsumpcyjnych sugerują wysoki potencjał rozwoju tureckiego rynku kosmetycznego.

Największe udziały w rynku mają: środki do pielęgnacji włosów (głównie szampony), artykuły pielęgnacyjne dla mężczyzn, depilatory, produkty do kąpieli, makijażu/demakijażu, dezodoranty i antyperspiranty, perfumy, woda kolońska i wody toaletowe, środki pielęgnacji dla niemowląt oraz art. higieny jamy ustnej.

 

Energetyka

 

Do 2020 r. planowana jest znaczna rozbudowa istniejącego potencjału wytwarzania i przesyłu energii elektrycznej, w tym pochodzącej ze źródeł odnawialnych (OZE). Ma to związek z rosnącym zapotrzebowaniem tureckiej gospodarki i gospodarstw domowych.

Dla polskich firm szanse zbytu i współpracy są widoczne w zakresie: dostaw wyposażenia i usług dla elektrowni konwencjonalnych oraz wiatro- i hydroelektrowni, wykorzystania energii geotermalnej, instalacji do upłynniania węgla brunatnego, stacji transformatorowych, usług modernizacyjnych istniejących elektrowni, a w dziedzinie gazownictwa – wyposażenia rurociągów, stacje kompresyjne i obsługowe, gazomierze, instalacje do podziemnego magazynowania.

Można też spodziewać się rosnącego popytu na technologie poprawy efektywności energetycznej oraz usługi doradcze o charakterze prawnym i finansowym, dotyczące wytwarzania, transmisji i dystrybucji energii.

 

Branża ICT

 

Rozwojowi tej branży sprzyja liberalizacja rynku telekomunikacyjnego, dostosowywanie do unijnych regulacji na kanwie negocjacji akcesyjnych, rządowa polityka wspierania działalności badawczo-rozwojowej, a także popyt głównie ludzi młodych – 40 proc. populacji tego kraju to ludzie w wieku do 22 lat.

 

Ochrona środowiska

 

Możliwości eksportu i współpracy produkcyjno-usługowej dotyczą: instalacji i urządzeń gospodarki wodnej, gospodarki odpadami (projektowania i wykonawstwa), zaawansowanych technologicznie pomp wodnych i ich części, filtrów emisyjnych, systemów monitorujących zanieczyszczenie powietrza, technologii składowania i przetwarzania odpadów niebezpiecznych oraz medycznych, urządzeń do wykrywania wycieków, technologii odwróconej osmozy, technologii membran, liczników i sprzętu pomiarowego, systemów komputerowych i programowych SCADA (ang. Supervisiory Control and Data Acquisition).

Zakłada się, że ujednolicenie tureckich regulacji z unijnymi w zakresie ochrony środowiska wygeneruje szacowany na ponad 70 mld dol. rynek infrastruktury i technologii. Przewidywane unijne wsparcie finansowe pokryje ok. 15 proc. wszystkich wydatków. Poziom nakładów może wzrosnąć do 90 mld dol. w związku z inwestycjami powiązanymi z wdrożeniem dyrektywy chemicznej REACH. Priorytety inwestycyjne obejmują: gospodarkę wodno-ściekową, gospodarkę odpadami, prewencję zanieczyszczenia powietrza.

 

Przemysł obronny

 

Tureckie siły zbrojne, liczące ponad 1 mln żołnierzy, to druga co do wielkości armia w NATO. Turcja utrzymuje największą po USA eskadrę F-16. Roczny budżet tureckiego MON sięga ok. 10–11 mld dol. Zamówienia dla armii realizowane są przez Podsekretariat ds. Przemysłu Zbrojeniowego MON. Turecki rząd deklaruje, że strategicznym celem Ankary jest osiągnięcie co najmniej 50-procentowego stopnia samowystarczalności w obszarze przemysłu zbrojeniowego poprzez inwestycje w potencjał produkcyjny, B+R oraz transfer technologii i projekty offsetowe.

Biorąc pod uwagę plany modernizacji tureckiej armii, widoczne są perspektywy zbytu i kooperacji produkcyjnej dla firm powiązanych z dostawcami amerykańskimi. Dotyczyć to może m.in. wyposażenia i modernizacji F-16, programu Joint Strike Fighter, systemów transportowych i udźwigu ciężkiego sprzętu, instalacji obrony przeciwrakietowej, wyposażenia satelitów, platform bojowych, amfibii, radarowych i samolotowych systemów monitorowania wybrzeży, szybkich łodzi patrolowych, poszukiwaczy min morskich, urządzeń do łodzi podwodnych, samolotów szkolno-treningowych, czołgów, kołowych pojazdów opancerzonych, rakiet Stinger, ATACMS (ang. Army Tactical Missile System), samolotów wczesnego ostrzegania AWACS i bezzałogowych (UAV), śmigłowców bojowych, transportowych i ratowniczych, mobilnych szpitali chirurgicznych.

 

Przemysł chemiczny

 

Potencjał zbytu i kooperacji dla polskich firm dotyczyć może: dostaw barwników, pigmentów, dodatków do farb, włókien syntetycznych dla przemysłu samochodowego, tekstylnego i obuwniczego, włókien termoplastycznych, sztucznej gumy, farmaceutyków, kosmetyków czy środków czystości.

 

Inne branże

 

Na rynku tureckim jest również zapotrzebowanie na import: maszyn i urządzeń do obróbki metalu, przetwórstwa spożywczego, elementów technologii produkcji samochodów, drewna i wyrobów z drewna, takich jak sklejki i parkiety, mebli i akcesoriów, stolarki budowlanej, papieru oraz tektury, wyrobów hutniczych (żelaza i stali), miedzi i wyroby z miedzi, wyrobów dla budownictwa, branży motoryzacyjnej.